Starzenie spowodowane szkodliwym wpływem promieniowania UV odznacza się szeregiem uszkodzeń skóry, które spotęgowane jest przez ekspozycję na promienie słoneczne oraz częstym odwiedzaniem solarium. Gdy skóra nie jest chroniona oznaki jej starzenia pojawiają się wcześniej i są bardziej widoczne.
Rozróżnia się kilka rodzajów promieniowania słonecznego: światło widzialne, promienie podczerwone oraz promieniowanie utrafioletowe.
Ciepłe światło słoneczne powstaje głównie w wyniku fal ultrafioletowych. Promienie ultrafioletowe (promienie UV) są częścią promieniowania słonecznego, które może uszkadzać komórki skóry. Tych promieni nie możemy zobaczyć, jednak nadmierna ekspozycja na ich działanie prowadzi do powstanie zaczerwienień na powierzchni skóry, a nawet rumienia.
Promienie ultrafioletowe dzielą się na trzy rodzaje: UVA, UVB i UVC:
· Promienie UVC są zatrzymywane przez atmosferę i nie docierają do powierzchni ziemi
· Promienie UVB wpływają na wydzielanie melaniny w komórkach skóry, w wyniku czego powstaje opalenizna. Dzięki wydzielaniu melaniny skóra autonomicznie chroni się poprzez częściową absorpcję promieniowania. Jednak gdy powierzchnia skóry zbyt długo eksponowana jest na promieniowanie UVB jej komórki są uszkadzane i na powierzchni skóry powstaje podrażnienie w postaci oparzenia słonecznego.
· Promienie UVA docierają do najgłębszych warstw skóry (do skóry właściwej) powodując w niej nieodwracalne zmiany.
Zarówno promienie UVA, jak i UVB mogą prowadzić od zmian kancerogennych.
Regularnie stosowany filtr przeciwsłoneczny nie tylko zapobiega zaczerwienieniom na powierzchni skóry, odparzeniom oraz ryzyku raka skóry, ale również chroni skórę przed oznakami jej starzenia spowodowanymi promieniowaniem słonecznym.
Dobrze dobrany filtr powinien oferować ochronę zarówno w zakresie przeciwdziałania promieniom UVA, jak i UVB. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu dwóch rodzajów filtrów:
· Filtrów fizycznych, które składają się z pigmentów mineralnych, które odbijają promieniowanie UV oraz
· Filtrów chemicznych, które przejmują promieniowanie UVA i UVB oraz przekształcają je w nieszkodliwą energię cieplną. Decydującym w tym zakresie jest fakt, że środki chemiczne wykazujące powyższą skuteczność zachowują stabilność również przy długotrwałej ekspozycji na promieniowanie dzięki czemu ich działanie pozostaje wyjściowym poziomie. Powyższe zjawisko nosi nazwę fotostabilności.
Fotostabilność filtrów ochronnych jest jednym z głównych kryteriów wyznaczających skuteczność ochrony przeciwsłonecznej. Równie ważna jest jednak formuła filtrów umożliwiająca efektywną absorpcję produktu, w którym jest zawarta.
